მეგრული ანდაზები

მეგრული ანდაზები

There are currently 57 names in this directory beginning with the letter ჩ.
ჩე1
ჩე გიოხვენჯი დო უჩა გიოხვენჯი ზაქარიაში ფონც ქორჩქინდჷნია.”თეთრი და შავი საჯდომი ზაქარიას ფონში გამოჩნდებაო.”ჩე მუნდი დო უჩა მუნდი ფონც იძირენია.”თეთრი და შავი უკანალი ფონზე გამოჩნდებაო.” თეთრი კბილი შავი კბილი სიცილის დროს გამოჩნდებაო.
ჩე2
ჩე კიბირს ჩე გური უჯგუნია.”თეთრ კბილს თეთრი გული სჯობიაო.”
ჩე3
ჩე ჯორს სქუა ვეუჩქინდუნია.”თეთრ ჯორს შვილი არ გაუჩნდებაო.”
ჩე4
ჩე ჯოღორი უჩა ჯოღორი – ჟირხოლო ჯოღორი რენია.თეთრი ძაღლი და შავი ძაღლი ორივე ძაღლიაო.
ჩემხეშ
ჩემხეშ მუნაღელი ჩემხექ ოჭკომუა.”ჩემიას ქალის მოტანილი ჩემიას ქალმავე შეჭამაო.”მოსულა მოუტანია დამჯდარა შეუჭამია.
ჩექმა
ჩექმა დო მუში ქურია.”ჩექმა და მისი ქუსლით.”
ჩეჯა
ჩეჯა სქვამი რე მარა მუთა მოღე რენია.”ალვის ხე ლამაზია მაგრამ არაფრის მაქნისიაო.”ბულბულმა კარგი გალობა იცის მაგრამ ხორცი არ უვარგაო.
ჩილი1
ჩილი დო სქუა მორიებულსჷ ყვანა მორიებული უჯგუნია.”ცოლ-შვილ მორეულს ყანა შორეულო სჯობიაო.“
ჩილი2
ჩილი დო ქომონჯი ართიანს ვაგუნანდა ნათხირი რენია.”ცოლ-ქმარი ერთმანეთს თუ არ გვანან ნათხოვარი არისო.” ჩილი ქომონს ვაგუდასჷნი მუში ვეჸინია.”ცოლი თუ ქმარს არა ჰგავს მისი არ იქნებაო.”
ჩილი3
ჩილი დო ქომონჯი ეშმაკიში რენია.”ცოლი და ქმარი ეშმაკისა არისო.”
ჩილი4
ჩილი მარცხებულც ბურჭული ეკაჸოთესია.”ცოლდაშავებულს წალდი მიაყოლესო (“მიაგდესო”).
ჩიტი
ჩიტი პუტორუაშა ვაღირუნია.ჩიტი ბდღვნად არა ღირსო.
ჩიტის
ჩიტის ვეგიხუნუანს კარშა.”ჩიტს არ დაისვამს კარზე.”მამალ ყვავს თავზედ არ ისვამს.
ჩიტიშ
ჩიტიშ ჸვალს ვარკენსია.”ჩიტის ყველს არ აკლებსო.”
ჩიჩიე1
ჩიჩიე ოსური კოს ადრე ორჩინუანს ჯგირი – აახალენსია.”ცუდი ქალი კაცს ადრე აბერებს კარგი აახალგაზრდავებსო.”
ჩიჩიე2
ჩიჩიე ღურუს ხოლო ვაკონია.”ცუდი სიკვდილსაც არ უნდაო.”
ჩიჩიეშე
ჩიჩიეშე ჩიჩიეს (ჩიჩურს) მელუდავა.”გლახისგან სიგლახეს მოელოდეო.”გლახა ქალი გლახა საქმეს იქმსო.
ჩიჩიობას
ჩიჩიობას ჭირი ვაკონია.”ცუდობას ჭირი არ უნდაო.”
ჩოგანი
ჩოგანი კირზას გითმჲაძიცანდუა.”ჩოგანი კირზას (ხის სპეციალური კოვზი) დასცინოდაო.”
ჩოლამირი
ჩოლამირი დიხას მითოძ დო ჯვარი წჷმუუშქუ.”მოცლილი მიწაში დევს და თავთან ჯვარი აქვს დასობილი.”მოსვენება საფლავშიაც გვეყოფაო.
ჩუთუს
ჩუთუს რჭემი აცილანდუა.”ცვედანს ბალანი უშლიდათ.”
ჩქიმდა
ჩქიმდა ქუმურქჷნი ღვინს ყურჭუნქ სქანდა ქიმურქჷნი თოლეფს წკურუნქ.ჩვენთან მოხვალ – ღვინოს ყლურჭავ თქვენსას მოვალ – თვალებს ხუჭავო.
ჩქიმი1
ჩქიმი დო “სკანი” ჯიმაწკუმა ხოლო რენია.”ჩემი” და “შენი” ძმებთანაც არისო.”ძმამ ძმას ანგარიში უყო ისევ ძმები იყვნენო.
ჩქიმი10
ჩქიმი ქონება ჯაშა გეშმაჸუნუნია.”ჩემი ავლადიდება ხეზე ამყვებაო.”
ჩქიმი11
ჩქიმი ძალ-ღონეს დიხას ვეშუნახუქია.”ჩემს ძალ-ღონეს მიწას არ შევუნახავთ.”
ჩქიმი12
ჩქიმი ხე დო ბირგულს სახანდიქ მეუდინუნ რინა მუშო მოკონია.”ჩემს ხელსა და მუხლს საშრომი რომ დაეკარგა სიცოცხლე რად მინდაო.”
ჩქიმი2
ჩქიმი დუცუ ურემიშ ბარბალიშ მეტი ირფელს გინულუაფუნია.”ჩემს თავზე ურმის თვლის მეტს ყველაფერს გადაუვლიათ.”წისქვილის ქვაღა არ დატრიალებულა ჩემ თავზე.
ჩქიმი3
ჩქიმი თოლით ქუგოძირასია.ჩემი თვალით შეგახედაო.
ჩქიმი4
ჩქიმი მახანა ქუა ვემწოძჷნია სოთინი.”ჩემი ხნისა ქვა არ დევსო არსად.”ჩემი ხნის ქვაც კი არაა.
ჩქიმი5
ჩქიმი ნასხუნა ლებიას კაჟი ვაჸუნუნია.”ჩემს დარჩეულ ლობიოს კაჟი არ გაჰყვებაო.”
ჩქიმი6
ჩქიმი ნაჭკადა ხატიში ამბე მა მიჩქჷნია.”ჩემი მოჭედილი ხატის ამბავი ვიციო.”ჩქიმი ნაჭკადა ხატის მუჭომი ნება უჩქჷნი მა მიჩქგნია.”ჩემს მიერ მოჭედილმა ხატმა როგორი ვნება იცის მე ვიციო.”ჩემი გაჭედილი ხატის ძალა მე ვიციო.
ჩქიმი7
ჩქიმი ნინა ჩქიმი მტერი რენია.”ჩემი ენა ჩემი მტერი არისო.”ჩქიმი წინაქ დუდი გომისოფუა.”ჩემმა ენამ თავი გამიხეთქაო.” ჩქიმი ნინაქ მიმოჸოთუა.”ჩემმა ენამ დამკარგაო.”ჩემმა ენამ ჩემი დასაღუპავი მათქმევინაო.
ჩქიმი8
ჩქიმი ოსურიშ უბედურება (ღალატი) პირველო მა გამაგონას ღორონთქია.”ჩემი ცოლის უბედურება (ღალატი) პირველად მე გამაგონოს ღმერთმაო.”
ჩქიმი9
ჩქიმი პატონირექჷნი სიტყვაში ოხვეიანებელი რენია.”ჩემი ბატონი რომ ხარ” სიტყვის გამბარაქიანებელი არისო.””არალე-თარალე” სიტყვის გასამრავლებელიაო.
ჩქინი
ჩქინი თხალეფი ართო ვედიარსია.”ჩვენი თხები ერთად ვერ ძოვენო.”ჩვენი თხები თქვენ თხებთან ვერა ძოვენ.
ჩხე1
ჩხე ბჟათ შქურინაფილქ მარწვენც ხოლო შური შეუბარუა.”ცხელი რძით შეშინებულმა მაწონსაც სული შეუბერაო.”ცხელი რძით გაფუფქული დოს უბერავდაო.
ჩხე2
ჩხე გურს კოჩი მუს ვაკეთენსია.”ცხელ გულზე კაცი რას არ გააკეთებსო.”
ჩხვინდი
ჩხვინდი ვეშადგუდასიენ თოდეფი ართიანს გემწაჸათანდესია.”ცხვირი რომ არ იდგეს შუაში თვალები ერთმანეთს წამოაგდებდნენო.”ჩხვინდი ვარდასჷნი თოლეფი ართიანს ოჭკუნდესია.”ცხვირი რომ არ იყოს თვალები ერთმანეთს დაჭამდნენო.”თვალებსშუა რომ ცხვირი არ იყოს ერთმანეთს დასჩიჩქნიდნენო.
ჩხვინდით
ჩხვინდით დიხას ნთხორუნსია.”ცხვირით მიწას თხრისო.”
ჩხვინდიშ
ჩხვინდიშ იშო მუთუნს ვარწყენია.”ცხვირის იქით ვერაფერს ხედავსო.”
ჩხირკი
ჩხირკი ღულას ვემნართინუანსია.”ცხეკს მოღუნულს არ გადაატრიალებსო.”
ჩხომი1
ჩხომი დუდიშე ჸორდუნია.თევზი თავიდან აყროლდებაო.
ჩხომი2
ჩხომი კუდელით ვეჭოფენია.”თევზი კუდით არ დაიჭირებაო.”თევზს ბოლოთი ვერ დაიჭერო.
ჩხომი3
ჩხომი ლანდღვე წყარს იჭოფუნია.”თევზი მღვრიე წყალში დაიჭირებაო.”ჩხომს დუდიშე (ლაყუჩით) ჭოფუნანია.”თევზს თავით (ლაყუჩით) იჭერენო.”მღვრიე წყალში თევზი ადვილად დაიჭირებაო.
ჩხომი4
ჩხომი ჭოფილი ვარდუ დო ჯიმუს კაკუნდესია.”თევზი დაჭერილი არ იყო და მარილს ნაყავდნენო.”ზეცას წერო მიფრინავდა ძირსა თლიდნენ შამფურებსა.
ჩხომს
ჩხომს წყარს აფასენდესია.”თევზს წყალში აფასებდნენო.”ზღვაში თევზი ვის დაუფასებიაო.
ჩხომსჷ
ჩხომსჷ მუდგა ღოლუენი იშენ ვერგჷ უწყარეთჷ.”თევზს რაც უნდა უყო უწყლოდ მაინც არ ვარგა.”ჩიტი ოქროს გალიაში რომ ჩასვა მაინც ტყვეაო.
ჩხომქ1
ჩხომქ თქუა: ნჩურუა ძალამი მიჩქუდუა მარა ანკეციქ სუა მეფსოფუა.”თევზმა თქვაო: ცურვა კარგი ვიცოდითო მაგრამ ანკესმა ფრთები წამაცალაო.”
ჩხომქ2
ჩხომქ თქუა: ორაგადალი (ორაგადე) ბრელი მიღუ მარა პიჯი წყარით მაფუნია ეფშა.თევზმა თქვა: სათქმელი ბევრი მაქვს მაგრამ პირი წყლითა მაქვს სავსეო.
ჩხოროშა
ჩხოროშა დონათენი ხოლო (იშენ) მუთუნი ვახმარუნია.”ცხრაჯერ რომ მონათლო მაინც არაფერი შველისო.”ცხრაჯერ მონათლულია.
ჩხოუ
ჩხოუ (ხოჯი) ჯიმუში ოჩამუშა ცხვენშა ეშმაჸუნდესია.”ძროხა (ხარი) მარილის საჭმელად სხვენზე აჰყავდათო.”ხარი დასაკლავად დანასთან მიჰყავდათო.
ჩხოუს1
ჩხოუს ნჷგა ქიმუღესჷნი – ხოჯი ვორექია უღუ ქიმუღესჷნი – ჩხოუ ვორექია თქუუა.”ძროხას ნიგა რომ მიუტანეს – ხარი ვარო უღელი რომ მიუტანეს – ძროხა ვარო თქვაო.”ძროხას საწველი მიუტანეს – ხარი ვარო უღელი მიუტანეს – ძროხა ვარო.
ჩხოუს2
ჩხოუს ქათ ოკირანანია დო კოჩის ნინათია.”ძროხას რქით აბამენო და კაცს ენითაო.”ხარს რქით დააბამენო დედაკაცს – ენითაო.
ჩხოუქ1
ჩხოუქ (ხოჯქ) თქუა: ოკირუ ქომიშია დო ონჯირუს მათ ქიფშინქია.ძროხამ თქვაო: დასაბმელი მიშოვე დასაწოლის მე ვიშოვიო.
ჩხოუქ2
ჩხოუქ ვახუნ – ვახუა, გეხუნ გინქ ვაწუა.”ძროხამ რომ არ გააჩინა – არ გააჩინა რომ გააჩინა ხბომ არ მოწოვაო.”
ჩხოუქ3
ჩხოუქ იჭვალ იჭვალ დო უკული კუჩხი მიოგ ნჷგას დო ნამუ გეჭვალესჷნი არძა ქჷდაბუ.”ძროხამ მოიწველა მოიწველა მერე ფეხი მიარტყა ნიგას და რაც მოწველეს ყველა დააქცია.”ფურმა იწველა იწველა ბოლოს ჰკრა წიხლი და დააქციაო.
ჩხუშ
ჩხუშ ჸიდირი მოკოდე დო ხოს ქიმვაბია.”ძროხის ყიდვა მინდოდა და ხარს მივებიო.”

 


 

შემდგენელი: ომარ მემიშიში, რევაზ შეროზია
რედაქტორი: აკად. ქ. ლომთათიძე
რეცენზენტები: ფილოლ. მეც. კანდ. ი.ასათიანი ფილოლ. მეცნ. კანდ. ჭ. ქირია

ხალხური სიბრძნე
მეგრული  ანდაზები
ალმანახი
“მსგეფსი”
თბილისი
1994
ელექტრონული ვერსია მოამზადა მანანა ბუკიამ

 

Don`t copy text!