მეგრული ანდაზები

მეგრული ანდაზები

There are currently 52 names in this directory beginning with the letter ჭ.
ჭაბუს
ჭაბუს ჭაბუ გიოჭაბესია.”წებოს წებო დააწებესო.”
ჭაკიში
ჭაკიში კვარტი კვიცის ვაწყუნენია.”ჭაკის წიხლი კვიცს არ ეტკინებაო.”ძროხის ფეხი ხბოს არ მოკლავსო.
ჭვალა
ჭვალა ვაუღუნი ის სამგარიო ვაუტიბუნია.”წველა ვისაც არა აქვს სალოცავი არ წყალობსო (არ უთბებაო).”
ჭვილი
ჭვილი დო უჭუ ვეიშგაგორენია (ვეჩინენქია).”შემწვარსა და შეუმწვარს ვერ გამოარჩევო.”
ჭვილს
ჭვილს დუღა ქიგიობუა.დამწვარს მდუღარე დაასხაო.
ჭვიმაშა
ჭვიმაშა ხე ვაგაფორენია.”წვიმას ხელს ვერ მიაფარებო.”
ჭვიტე
ჭვიტე კჷლარჩქჷნი ეფერი ვეეჩიავა.”ჭუჭრუტანა რომ ჩანს ისეთი არა თქვაო.”
ჭიაქ
ჭიაქ გვერს ქალაზიმუა დო გოხორცქუა.”ჭია გველს დაეტოლა და გასკდაო.”ჭიაქ – გიბზინდუქ დო გვერი იპიქია გიზინდჷ დო გოხორცქუა.”ჭიამ – გავიწელები და გველი გავხდებიო გაიწელა და გასკდაო.”ჭიაქ იზინდჷ იზინდჷ დო შქას გოხორცქუა.”ჭია გაიწელა გაიწელა და შუაზე გაწყდაო.”ჭიაყელა გველს წაეზმანა გაიწია და გაწყდაო.
ჭითა
ჭითა კვერცხი ხოლო ვარექია.”წითელი კვერცხი ხომ არა ხარო.”წითელი კოჭი ხომ არა ხარ?
ჭილაიაშ
ჭილაიაშ ხოჯი ეკოხონს ხონუნსია.”ჭილაიას ხარი აღმართში ხნავსო.”
ჭინჭა
ჭინჭა ირო წიწილა ნოჸოფუენია. “ჭინჭრაქა თურმე ყოველთვის წიწილა იქნებაო.”
ჭინჭას
ჭინჭას მუში ნაწკინტილა უკვენდუა.”ჭინჭრაქას თავისი მოსკინტლული უკვირდაო.”ჭინკას მუში წკინტილი დიდო აძირედუა.”ჭინჭრაქას თავისი სკინტლი დიდად ეჩვენებოდაო.”
ჭინჭაქ1
ჭინჭაქ თქუუა: ასა-გასა მომიკითხი დო ქვაბი (ჩქიმი ოხაშალი კარდილა) თეში მუკომიბუნევა.ჭინჭრაქამ თქვაო: ტანი გამისინჯეთ და ჩემი მოსახარში კარდალი ისე დაჰკიდეთო. (285I)
ჭინჭაქ2
ჭინჭაქ ღორღონჯიშ კვერცხი ქოძირუა დო – თეს ფსქუნქია დო გოხორცქუა.”ჭინჭრაქამ ბატის კვერცხი ნახა და – ეს უნდა დავდოო და გასკდაო.”ხარის ზმანებაში ბაყაყი გახეთქილაო.
ჭირი1
ჭირი დო ლხინი ართო ცხოვრენა.”ჭირი და ლხინი ერთად ცხოვრობენ.”ჭირი ლხინის მოზიარეაო.
ჭირი2
ჭირი უმართოსია.”ჭირი უსამართლოსო.”
ჭირიშ
ჭირიშ შუმილქ დო ღვინიშ შუმილქ ართიან გაკოჸვილეს.”ჭირით დამთვრალმა და ღვინით დამთვრალმა ერთმანეთი დახოცეს.”
ჭირს
ჭირს გარზება ოკონია.ჭირს გაძლება უნდაო.
ჭიფე
ჭიფე შარას კუჩხით იდი ფართო შარას – ურემით.”ვიწრო გზაზე ფეხით იარე ფართო გზაზე – ურმით.”
ჭიქე1
ჭიქე ვორდინი – დიდჷშა მოშქურუდუ დიდო გინიფრთინი – ჭიჭეშავა.”პატარა ვიყავი – დიდისა მეშინოდა დიდი გავხდი – პატარისაო.”პატარა ვიყავ – დიდისა მეშინოდაო დიდი გავხდი და პატარასი მეშინიაო.
ჭიქე2
ჭიქე თქვი დო ბრელი გეგონე. “ცოტა ილაპარაკე და ბევრი მოისმინე.”
ჭიჭე
ჭიჭე ძღვენი სო მეურქია დო დიდიში ეშაღალუშავა.”პატარა ძღვენო სად მიდიხარო და დიდის ამოსაღებადო.”პაწა ძღვენო სად მიხვალო? – საიდანაც დიდს მოველიო.
ჭიჭექ
ჭიჭექ ვერდუდა დიდიქ სოურე (სოვრე) მორთასია.”პატარა თუ არ გაიზარდა დიდი საიდან მოვიდესო.”ჭიჭექ ვედებადასჷნი დიდი სოდე იჸინია.”პატარა რომ არ დაიბადოს დიდი საიდან იქნებაო.”თუ პატარა არ გაიზარდა დიდი საიდან იქნებაო.
ჭკადუს
ჭკადუს ხამუ ვეგლაბუდუა.”მჭედელს დანა არ ეკიდაო.” ჭკადუს არგუნი ვაუღუდუ მეწუღეს – ჩაფლავა.”მჭედელს ნაჯახი არ ჰქონდა მეწუღეს – ქალამანიო.”ხუროს ჸუდეშა კარი ვეგლუბუდუა.”ხუროს (თავის) სახლში კარი არ ეკიდაო.”მჭედელს დანა არა ჰქონდა ხარაზს – ჩუსტებიო.
ჭკვერ1
ჭკვერ კოს ტაროზის ხოლო ნაბადი ეკაფინჷნია.”ჭკვიან კაცს დარშიაც ნაბადი მოგდებული (თან) აქვსო.”ჭკვერი კოჩიში ნარაგადჷ რენია: შარაშა გინილე ნაბადი კუჩხით ოსარგალევა. “ჭკვიანი კაცის ნათქვამი არისო: გზას რომ დაადგე ნაბადი ფეხით ათრიეო.”დარში ნაბადს ნუ დააგდებ ავდარში – ქალამანსაო.
ჭკვერ2
ჭკვერ ოსურქ ქოთ ქოქიმინჷ ვართ მითინს ორჩქინჷ, ხანგაქ ვართ ქიმინჷ დო ქიანას ქიშჲოტყვინუ.”ჭკვიანმა ქალმა კიდეც გააკეთა არც არავის გააგებინა, უჭკუომ არც გააკეთა და ქვეყანას კი შეატყობინა.”კარგმა ქალმა არცა ქნა და არც თქვაო.
ჭკვერი1
ჭკვერი კოჩი ბრელს ითმინენსია.”ჭკვიანი კაცი ბევრს ითმენსო.”დიდი მოთმენა დიდმა მცოდნემ იცისო.
ჭკვერი2
ჭკვერი კოჩიში ნარაგადჷ პინტიშა (პლატოკიშა) მიოკირალი რენია.”პკვიანი კაცის ნათქვამი ჩვარში (ცხვირსახოცში) გასახვევი არისო.”
ჭკვერი3
ჭკვერი ღვინს შუნდასჷნი ყურუქ ჸას უჯინასია.”ჭკვიანი ღვინოს (რომ) სვამდეს უჭკუოგ (ვაზის) ტოტს უყუროსო.”
ჭკვერი4
ჭკვერი ჩიტიქ ჟირხოლო კუჩხით მიაბუ ძუასია.”ჭკვიანი ჩიტი ორივე ფეხით გაება მახეშიო (ძუაშიო).”ჭკვერი ჩიტი ჟირხოლო კუჩხით მიკიბუნუნია.”ჭკვიანი ჩიტი ორივე ფეხით ჩამოეკიდებაო (“დაებმებაო”).”ჭკვიანი ჩიტი ორივე ფეხით გაებმებაო.
ჭკიდი
ჭკიდი ართიშა გორტიხუნი უკული ართიანს ვემკაჭაბუ.”მჭადი რაკი ერთხელ გატყდება აღარ გამთელდება (ერთმანეთს არ მიეწებება).”გატეხილი მჭადი აღარ გამთელდებაო.
ჭკიჭკიტიაში
ჭკიჭკიტიაში ღონე ვირიში ჭკუა დო ჯოღორიში ჸოროფა მერჩამუდასია.”ჭიანჭველას ღონე ვირის ჭკუა და ძაღლის სიყვარული მოგ ცემოდესო.”
ჭკოლა
ჭკოლა ოსური დო ჭკოლა ჯოღორი ოჯახიშ მაძრახებელი რენია.”გაძვალტყავებული ქალი და ძაღლი ოჯახის მაძრახებელი არისო.”
ჭკომუას
ჭკომუას ოჸვილარ კოცჷთი ქაცალენანია.”ჭამას მოსაკლავ კაცსაც აცლიანო.”ჭამის დროს ძაღლიც არ გაილახებაო.
ჭკუა
ჭკუა ბრელ კოჩის მუჭო მიხვარასჷნი ვაუჩქჷნია.”ჭკუა ბევრმა კაცმა როგორ მოიხმაროს არ იცისო.”ჭკუა ბევრს აქვს მაგრამ მოხმარება ცოტამ იცისო.
ჭკუას
ჭკუას არიგენდესჷნი ის ვემუჭიშუაფუნია.”ჭკუას რომ არიგებდნენ იმას ვერ მიუსწრიაო.”ჭკუას რომ არიგებდნენ არ დასწრებიაო.
ჭოროფას
ჭოროფას გუღია გოლოფას – გახვევა.”წვიმიან ამინდში მცენარეს მიწა გამოუთხელე გვალვის დროს – შემოახვიეო.”
ჭოფილი
ჭოფილი კურდგელი მა ქოპუნდასია დო მირულენი – სია.”დაჭერილი კურდღელი მე მყავდეს გაქცეული – შენო.”
ჭუბურქ
ჭუბურქ მუში ქაცუ ქოძირუანი დიდუ სო მიშნოფხექია თქუა.”წაბლმა თავისი თავი რომ დაინახა დიდუ სად ვიჯექი თურმეო თქვაო.”ჭუბურქ ბუზუშე (ქუქუს) გიშელუა დო – ფუ სო (მუს) მიშნოფხვექია?”ჭუბურქ ქუცის გაიშალუა დო თქუა: ფუჰ თეს მიშუოხედიაო.”წაბლი ქაცვიდან გამოვარდა და თქვაო: ფუი ამაში ვიჯექიო.”ნუთუ ასეთ ცუდ ბუდეში ვიყავ ასეთი კარგიო – უთქვამს წაბლს.
ჭუკეფი
ჭუკეფი ირო წისქვილც რენა მარა სქჷბიშ კაკუაქ ვადაგურესჷ.”თაგვები ყოველთვის წისქვილში არიან მაგრამ წისქვილის ქვის გამოკვეთა ვერ ისწავლეს.”თაგვი სულ წისქვილშია მაგრამ ქვის მოკოდვა არ იცისო.
ჭუკი1
ჭუკი წისქვილს (ხულას მაღაზას ბაღუს) შქირენით ვაღურუნია.თაგვი ბუჯერში შიმშილით არ მოკვდებაო.
ჭუკი2
ჭუკი ხვამურას ვენტირედუა დო კუდელშა კოტუენს მიკმიკირანდუა.”თაგვი ხვიმირაში ვერ ეტყოდაო და კუდზე ქოთნებს იბამდაო.” ჭუკი ხვიმრას ვენტირედუა დო ტუტლა (ჭურა) ქეკიბუნუა.”თაგვი ხვიმირაში ვერ ეტეოდათ და ჭურა (აყირო) მოიკიდაო.”თაგვი ხვრელში თვითონ ვერ ეტეოდა და გოგრის ჩატანა მოინდომაო.
ჭუკის
ჭუკის ღურა აფუდუა კატუში ლაჸაფი.”თაგვისთვის სიკვდილი იყოო კატის თამაში.”ჭუკის ღურა აფუდუა დო კატუს – ლაჸაფი.”თაგვისთვის სიკვდილი იყოო და კატისთვის – თამაში.”კატა თავს ირთობდა და თაგვი კვდებოდაო.
ჭუკიქ
ჭუკიქ ნთხორჷ ნთხორჷ დო კატუ გეითონთხორუა.თაგვმა თხარა თხარა და კატა გამოთხარაო.
ჭუმენერ
ჭუმენერ ქოთომიშა ამდღარ კვერცხი მისხუნუნია.დღევანდელი კვერცხი მირჩევნია ხვალინდელ ქათამსო.
ჭურა
ჭურა ირო წყარს ვეეღანსია.კოკა მუდამ წყალს არ მოიტანსო.
ჭუჭელეს
ჭუჭელეს ჭუჭელე ელაფალუნს დო კაკილარს – კაკილარია.”ჭინჭრის ძირზე ჭინჭარი აღმოცენდება და ეკლის ძირზე – ეკალი.”ჭინჭრის ძირზე ჭინჭარი ამოვაო.
ჭყალაქ1
ჭყალაქ თქუა: მართალი შარა მოძირი ვარა სი დჷგართუქია.წყევლამ თქვა: სწორი გზა მიჩვენე თორემ უკანვე დაგიბრუნდებიო.
ჭყალაქ2
ჭყალაქ თქუა: სქანით ვარჩქინუდასია დო შხვაშა ვადაჲჯერებუდასია.” წყევლამ თქვაო: შენით არ გცოდნოდესო და სხვისა არ დაგეჯერებინოსო.”
ჭყონქ1
ჭყონქ თქუა: ოში წანას ცხვენს ქგჷმვოძუდია დო დახე დოფხუმაფექია.”მუხამ თქვა: ასი წელი სხვენზე ვიყავ დადებული და კინაღამ გავხმარვარო.”
ჭყორქ2
ჭყორქ ართიშა გილადოხოდუა ჯაში ნოჸელას (ჸას) დო თიქ ხოლო გეგლუტორხუა. ერთხელ შეჯდა მწყერი ხეზე და მაშინაც ტოტი მოუტყდაო.
ჭყორცალო
ჭყორცალო გუტუ შურია.”მწყერივით განუტევა სულიო.”

 


 

შემდგენელი: ომარ მემიშიში, რევაზ შეროზია
რედაქტორი: აკად. ქ. ლომთათიძე
რეცენზენტები: ფილოლ. მეც. კანდ. ი.ასათიანი ფილოლ. მეცნ. კანდ. ჭ. ქირია

ხალხური სიბრძნე
მეგრული  ანდაზები
ალმანახი
“მსგეფსი”
თბილისი
1994
ელექტრონული ვერსია მოამზადა მანანა ბუკიამ

 

Don`t copy text!