მთის კილოთა ლექსიკონი

There are 41 names in this directory beginning with the letter ვ.
ვალდახი
მთ., მოჴ., (ყ. 200), ალდახი, ვალდახი გუდ., ბალდახი ჴორჴში, ვალდახი მთ., მოჴ., ალერდი ფშ. თივის დასამაგრებლად დაწნული ბალახი. „ძირს ვეტყვით სათარსა და გვერდზე – ვალდახს“ (მთ.). ბალახის თოკი, რომლითაც მთაში თივასა ჰკვრენ.

ვარდის კაჭაჭაი
მთ., ვარდთ კაჭაჭა ფშ. ბალახია.

ვარია
საქანაბელი სადღვებელი. ნ. ვორია.

ვარცლი
ჴელ-ვარცლი ჴ., რიჭი თ. ტაბაკი.

ვარცხ
ნ. სავარცხელი.

ვარხვი
ნ. არხვი.

ვაყა
ნ. დასაკოდი ცხოველები.

ვაშრაპა
თ. თუნგი (ნ.).

ვაცი
გუდ. მამალი ჯიჴვი. „ჯიჴვი მეეკლა ვაციო“ (გუდ.). ჯიჴვია ჯიჴვის მამკლავი, / ირემს ცუდაი მაჰკლავსა (გუდ.).

ვაცი
ჴ. ა) მამალი ფსიტი, ბ) მამალი კლდის თხა (კლდის თხა სხვაა კიდევ, ვიდრე ფსიტი და ჯიჴვი). ნ. თხა.

ვაცუნა
გუდ. ერთი წლის მამალი ვაცი (ჯიჴვი). წალი გუდ. ერთი წლის დედალი ჯიჴვი (შუნი).

ვახტირჯი, ვასჯირჯი
წმ. გიორგი (ოსურად). სიტყვა იციან მთიულეთში, მოჴევეებში: (ვასჯირჯიმ ერთმანეთთან მოგარიგოთ და ბოლომდე ტკბილი ცხოვრება მოგანიჭოთ“ („დროება“, 1884, № 147).

ვაჴშამი
ჴ. ვახშამი.

ვაჴშმის კუდი
მთ. ჭამა ვახშმის შემდეგ. ნ. კუდი.

ვაჴშმის პირით გადატანა
ფშ. (რაზ.-ჭყ.) „ვახშმის ისე ჭამა, რომ საქმეს თავი არ დაანებოს“, ფშ. ნავახშმევს მაშინვე ლოგინში ჩაწოლა. „ოჴშამი პირით წაიღა“ („გაიღა“) ჴ. (შატ.) – ვახშამი გაათავა თუ არა, მაშინვე დაწვა. მუშაი ჩემ დედაკაცი, / ჩოჴა არ დამიძველდება: / დილას მაიბომს ფარტენას, / საღამოს დრომდი გრძელდება. / პირით გადიღებს ოჴშამსა (ჴ.).

ვედრ
ღვედრის, მაღვედრის ჴ. აბარებს (ჴ. მას.).

ვედრება
გავედრებული გუდ., გაჯავრებული.

ვეზნა
ფშ., ჴ., ვეძნა თ. თოფის წამლის შესანახი.

ველ-ი
ველთ გასული გარეთ მყოფი (ჴ. მას.). ველი-ველად ველზე, ველად (ჴ. მას.).

ველის ნადირი
ნ. ნადირი.

ველის ციცა
ნ. ღადუნი.

ველობა
ფშ. (რაზ.-ჭყ.) „საომრათ წასვლა ან სათარეშოთ“, ან კიდევ სანადიროდ. საველოდ წასვლა თ., ველობა ჴ. მზირობა, მეკობრობა (ურბნელი, „ივერია“, 1887, № 178). გაველდა ჴელიდან რომ გასხლტება და ვერ დაიჭერ.

ვენძალაი
ნ. ენძალაი.

ვერვერა
ჴ. (არხ.) ტყის ქათამი.

ვერქვანი
ნ. ერქვანი.

ვერცაით
ჴ. ვერსაიდან (ჴ. მას.).

ვერძი
ნ. შიშაქი.

ვეღარცად
ჴ. ვეღარსად (ჴ. მას.).

ვეძა
გუდ., მთ., მოჴ., ფშ., ჴ., თ. მჟავე წყალი. ვეძა მჟავეა, მუჯა – მლაშე. ნ. მიტალა, მუჯა.

ვეძნა
თ. ნ. ვეზნა.

ვეწყი
ჴ., ფშ., ქურეზი მოჴ. ქვირითი.

ვეჭი
ჴ. ეჭვი; დაივეჭებენ ჴ. ეჭვს მიიტანენ (ჴ. მას.).

ვეხი
გუდ., ეხი ჴ., ფშ., ქოხი მოჴ., ეხი, რუხი თ. გამოქვაბული კლდე. მონადირენი და მთიბლები დგებიან შიგ.

ვითაი
ჴ., რაერთი, რეერთი, რამთვენი ფშ., ვითაჸი თ. რამდენი. ვითაიც ჴ. რამდენიც.

ვითამ
ჴ. ვითომ (ჴ. მას.).

ვილ-ი
თ. ლვილი, რვილი (აკაზმებისა საქსოვში).

ვილე
მთ. მინდვრის ხილია. მთაში და ტყეში მოდის თიბვის დროს. შავად მწიფდება.

ვინ
ჴ. ხშირად იგი ვინმე-ს ნიშნავს (ჴ. მას.).

ვირ-დუცა
ჴ., ბერ-დუცა ფშ. ბალახია, დუცსა ჰგავს, ჭამენ.

ვირთაგვა
მოჴ. „ბრმა-თაგვა, გრძელცხვირიანი“ (მოჴ.) თხუნელა, (?). ვირთაგვა თ. ვირთხა.

ვორია
მოჴ., ვარია, შუშუტიანი სადღვებელი, რომელსაც აქანებენ და ისე დღვებენ. ნ. ჩხუტი (1).

აკაკი შანიძე, მთის კილოთა ლექსიკონი

ლექსიკონში შესულია ის სიტყვები და განმარტებები, რომელიც ავტორმა მოიპოვა 1911 და 1913 წლებში ჩატარებული მივლინებების დროს.

აკაკი შანიძე, თხზულებანი, ტ. 1, თბილისი, 1984 წ.

ელექტრო ვერსია მოამზადა მანანა ბუკიამ

Don`t copy text!